در پی نامههای بی شمار اهل کوفه، او در نیمهي شعبان، از مکه به کوفه رفت و در آنجا به تلاش وسیعی برای دعوت مردم به بیعت با امام(ع) پرداخت. آن زمان، والی کوفه، نُعمان بن بشیر بود. حدود 18 هزار نفر با او به طرفداری از امام(ع) بیعت کردند. در اوج فعالیت و قیام حماسی مسلم، والی کوفه عوض شد و ابن زیاد به حاکم کوفه و مقابله با حرکت مسلم، منصوب گشت. جایگاه مسلم در کوفه پنهان بود؛ اما ابن زیاد با کمک جاسوسان، محل اختفای او را پیدا کرد و به دستگیری میزبانش که «هانی بن عُروِه» بود پرداخت. سفیر امام حسین(ع) مجبور شد قیام خویش را پیش از موعد، علنی کند.

جهت مشاهده مطالب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید . . .

روايت شده كه حضرت سيدالشهداء عليه السلام زهيربن قين و سعيد بن عبدالله را فرمود كه پيش روي من بايستيد تا من نماز ظهر را به جاي آورم ايشان بر حسب فرمان در پيش رو ايستادند و خود را هدف تير و سنان گردانيدند،

پس حضرت با يك نيمه اصحاب نماز خوف گذاشت و نيمي ديگر ساخته دفع دشمن بودند، و روايت شده كه سعيد بن عبدالله حنفي در پيش روي آن حضرت ايستاد و خود را هدف تير نموده بود تا روي زمين افتاد و در اين حال مي گفت خدايا لعن كن اين جماعت را لعن عاد و ثمود، اي پروردگار من سلام مرا به پيغمبر خود برسان و ابلاغ كن او را آنچه به من رسيد از زحمت جراحت و زخم چه من در اين كار قصد كردم نصرت ذرية پيغمبر ترا اين بگفت و جان بداد، و در بدن او بغير از زخم شمشير و نيزه سيزده چوبه تير يافتند.

جهت مشاهده مطالب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید . . .